4D
Home / 4D / Zo Kan Het Ook / 50 doewie
Doewie!

Doewie!


De meeste auteurs hebben bij het schrijven vaak één groot probleem: Hoe brei ik er een eind aan. Kijk maar eens naar tv-comedy’s waar een situatie nog breed wordt uitgemolken terwijl het al lang niet meer grappig is. Ook wij hebben onze stukken steeds langer laten worden. Net zolang, totdat ze deze, bijna hele halve, pagina in beslag namen.
En met het stoppen van deze serie wil het maar niet lukken. Wij hebben een paar mooie kansen laten lopen. Park’44 was een mooi moment om ermee te kappen en ook de zomervakantie bood een prachtige gelegenheid. Jammer voor de mensen die een hekel aan ons causerietje hebben, in tegenstelling tot Bassie en Adriaan gaan we nog wel even door.
Toch is afscheid nemen een mooie bezigheid. Wanneer worden de zakdoekjes bij een film tevoorschijn gehaald? Jawel, bij het afscheid. Het mooiste moment uit ‘Casablanca’? Het afscheid tussen Humphrey Bogart en Ingrid Bergman! Dan komen de waterlanders. Dan pinkt zelfs vader een traantje weg. Afscheid nemen is een oprecht emotionele gebeurtenis en dat soort gevoelens missen we in dit kouwe kikkerlandje.

Afscheid nemen dus, of in vlot hedendaags Nederlands ‘doewie’.
We doen het te weinig en als we het al doen is het met niet meer dan een slap en zuinig handje. Dat kan natuurlijk beter.
Komende week is uitgeroepen tot internationale Hoi-week (zeg eens welgemeend hoi tegen iedereen) en aanstaande donderdag (dag van historische ontmoetingen) vormt het hoogtepunt. Ons leek het daarom een goed idee om de dag erna in te stellen als de Nijmeegse Doewiedag. Vrij(!)dag is namelijk altijd al een dag van afscheid nemen geweest. Je neemt afscheid van school, werk en je collega’s. Wat is dan mooier om het er bij het afscheid eens goed van te nemen? En dan niet zo’n zwak kusje op de wang, maar een lekkere ferme omhelzing.
Zoals de filosoof Paul Feyerabend al zei: “Es ist Feierabend.” En laat dat iedereen maar weten. Tot Zoens.

Afscheidsgever: Jac. Splinter
Afscheidsnemer: Argé Nieuwenhuijzen

(het onderschrift uit de Groene Amsterdammer luidde: Rem Vjachirev, ex-baas van het grootste gasbedrijf ter wereld (Gazprom) en oligarch in ruste, neemt afscheid van een ondergeschikte in de tataarse hoofdstad Kazan, foto Oleg Klimov)